Sannar sögur úr sveitinni II

Það er ótrúleg tilfinning þegar tvö hjörtu slá saman í takt. Ég upplifði þá tilfinningu í dag! Hann er algjör dúlla, stór og myndarlegur og þegar ég hélt honum upp að mér slógu hjörtun alveg í takt! Samkvæmt spámaður.is pössum við líka ágætlega saman (ég veit ég veit, ég á ekki að taka mark á svoleiðis, en samt...) en ég er vatnsberi og hann er hrútur. Fullt af hugsunum flugu í gegnum huga mér á meðan hjörtun slógu svona, t.d. hvernig ég ætti að fá mömmu hans til að líka vel við mig... Ég áttaði mig samt á því að ég gæti nú ekki verið svona í allan dag, svo ég lét grey lambið og hann hljóp jarmandi til mömmu sinnar og ég hélt áfram að brynna.

Nei Bryndís, höfundurinn heitir örugglega ekki Óðinn...;) Þetta er nú reyndar kannski léleg þýðing, en það er allavega ekki hægt að svindla og googla textann...;) Og nú blogga ég ekki meira fyrr en ég er búin að fá allavega nokkur svör! Punktur.

Vona að mér takist að halda mig í bloggbindindi þangað til...:Þ