Ég er alveg hopeless rómantíker! Þegar ég var 15 ára fékk ég gefins tuttuguogeitthvað bækur með titlum á borð við: Fangi á flótta, Hjálparlausa hjúkrunarkonan, Leyndardómar lífvarðarins og þaðan af verra... Ég las þær allar. Á viku. Það er voðalega þægilegt að lesa svona fyrirsjáanlegar "bókmenntir" öðruhvoru. En bíðið nú við. Þegar bækur eru fyrirsjáanlegar veit maður hvað gerist og þessvegna eru engin stórviðbrögð við þeim. Eða hvað? Jújú, hún Dísa litla kann þessar bækur utanað (enda er söguþráðurinn yfirleitt ekkert flókinn...) og veit alveg upp á hár hvað gerist næst og hvernig þær enda! Og alltaf gerist það sama, hún Dísa litla fer að gráta.
Ég las t.d. Leyndarmálið eftir Danielle Steel núna um daginn. (Söguþráður: Ríkur arkítekt og munaðarlaus listamaður ætla að giftast, mamma hans (ríka snobbaða ekkjan) ósátt, ástfangna parið lendir í bílslysi, hún missir andlitið, mamman semur við hana um að borga aðgerðir ef að stelpan hitti strákinn ekki aftur, stelpan viss um að strákurinn komi hlaupandi samþykkir, fer í hinn endann á landinu í lýtalækningar, mamman segir stráknum að stelpa hafi dáið, hann verður vinnualki, stelpa verður vinnualki, lýtalæknir fellur fyrir stelpunni, hún skiptir um nafn, tvö ár líða, strákur hittir stelpu fyrir tilviljun, mamman játar, strákur fattar allt, voðalega mikil tilfinningaleg átök (þar sem ég byrja að gráta), strákur og stelpa enda saman). Meira að segja með kveikt á bleiku hjartaseríunni sem ég fékk í jólagjöf! Og tárin niður kinnarnar eins og ég veit ekki hvað!
Ok, ég skil það að ég gráti alltaf yfir Sossubókunum (ég meina, hver grætur ekki yfir Sossu? Svo erum við Sossa líka svo líkar! Og þær eru vel skrifaðar og ekki fyrirsjáanlegar!) en fyrirsjáanlegar ástarsögur? Hvað er að? Ég er sorgleg... Þetta gerist líka yfir bíómyndum, sjónvarpsþáttum, og ég bara veit ekki hvað! Samt finnst mér óþægilegt að gráta fyrir framan fólk! (Sérstaklega reyndar þegar það er e-ð sem varðar mig...) Æææ, litla sorglega Dísa...
Annars lenti ég í miklum vandræðum með þetta pólska spjallkerfi í dag! Já Marta, ég er semsagt komin með Gadugadu... Allt í einu, uppúr þurru byrjar semsagt einhver að tala við mig! Og auðvitað allt á pólsku! Ég skil ekki orð, reyni fyrir mér með "sorry, I don't understand Polish, english please?" en fæ bara langar skammarræður á pólsku! Engin enska þar á bæ, eina orðið sem ég skil er kurwa... Allar leiðbeiningar líka á pólsku svo ég veit ekki einu sinni hvernig á að logga mig út! Enda með því að slökkva bara á því... Ctrl, alt og delete virka alltaf...;) En núna eru semsagt bæði Marta og Bryndís komnar inn á Gadugadu listann minn! Eins gott að þú sért oftar þarna heldur en á MSN Marta mín, ég læt sko ekki "kurwa" mig fyrir hvern sem er...;)
Í stíl við litlu væmnu Dísu er komið nýtt lag á síðuna. Var orðin afskaplega þreytt á henni Enyu til lengdar. Eitt af mínum uppáhaldslögum komið í staðinn (reyndar ekki í þessari útgáfu, miklu betra í gömlu!) Annars ætla ég að koma með nýung hér: ég er að hlusta á gamlan og afskaplega góðan geisladisk. Í einu laginu er þetta textabrot:
þær liggja hjá þér þegar þú sefur,
|