Flestallar mínar ákvarðanir eru vel pældar. Ég hugsa og hugsa áður en ég þori að gera minnstu hluti, meira að segja senda sms! Ég dáist þessvegna að vissu leiti að fólki sem getur tekið stórar ákvarðanir á svipstundu. En vá hvað mér brá samt þegar ég kom heim úr leikfélagsferðinni í dag, settist við tölvuna og las á blogginu hennar Lóu að hún hefði keypt one way ticket til Svíþjóðar og færi eftir sjö tíma. Sem voru by the way liðnir þegar ég las þetta! Lóa mín, hvenær kemurðu aftur? Ef þú verður úti í hinum stóra heimi skal ég sjá til þess að það verði skálað fyrir þér í byrjun febrúar, that's a promise!
Það eru annars allir farnir/að fara til útlanda. Nei þetta eru reyndar ýkjur, en allavega nógu margir. Og eldsnemma í fyrramálið bætist svo Una í þann hóp þegar hún heldur til náms í Svartaskóla í landi rauðvínsins! Ég reyndar vona innilega að ég hitti eitthvað á hana eftir viku...;)
Það er bara svo skrítið að sjá fólkið í kringum sig að taka svona stórar ákvarðanir. Ég hef ekki grænan hvað ég ætla að gera næsta haust, er yfirhöfuð líf eftir MH?
Lög dagsins:
How come you don't call me? ( Ég ætla ekki að pirra mig hér, held að ég sé búin að pirra mig nóg... Og svo kom þetta lag af öllum í útvarpinu í dag!)
Wonderwall (Þetta var tekið í ferðinni og ég fékk alveg svakalegt flashback! Sumarið all over again! There are many things that I, would like to say to you but I don't know how...)
Old Furry sings the blues (Ég er orðin hooked á Joni Michell disknum mínum. Þetta lag á repeat.)
Meira að segja lög dagsins varð langdregið. Ég held að ég þurfi að fara að sofa...
sunnudagur
??
Gerast áskrifandi að:
Comment Feed (RSS)

|