*hugs*

Hafið þið tekið eftir því að þegar Bangsímon hugsar setur hann alltaf aðra höndina á ennið? Þetta geri ég líka. Og núna er ég búin að hugsa í allan dag. Samt ekki beint hugsa, heldur hefur ákveðið efni verið svona eins og fast inni í höfðinu á mér í allan dag án þess að ég sé e-ð að stórhugsa um það. Þá er það samt þarna og mér tekst ekki að hætta að hugsa um það og það hefur áhrif á allt hitt sem ég stórhugsa um. Mjög skrítið, að vissu leiti óþægilegt en að vissu leiti ekki.
Síminn minn er batterýslaus. Við systurnar eigum örugglega 3 eða 4 hleðslutæki en fundum svo bara eitt þegar restin af familíunni (allir nema ég, ég er ein heima) fóru austur. Hún tók það með sér. Það var á fimmtudaginn. Í dag er sunnudagur og síminn minn dó um hádegi. Fjölskyldan kemur á föstudaginn. Ég er að reyna að venjast tilhugsuninni um símalausa viku, en finnst að vegna "hugsefnisins" sé það ómögulegt.
Rétt í þessu leit ég upp í hillu þar sem ég sit í tölvuherberginu og rak augun í hleðslutæki. Ég er ánægð.
Helgin var mjög skemmtileg. Það sem hugsað var sem þriggjastelpudjamm í stofunni heima hjá mér breyttist aðeins, fórum og hittum strákana og skemmtum okkur með þeim. Tebollurnar mínar slógu í gegn. Djömmuðum svo meira saman í gær á Veðurguðaballi. Bassaleikaranum leiddist ansi greinilega. En við skemmtum okkur!
Setningar helgarinnar byggjast aðalega á einkahúmor og auknum orðaforða, og eru voðalega lítið fyndnar nema þær séu sagðar á sérstakan hátt! En samt:
"Úr buxunum..."
"Kiddi taldi sjötíu..."
"Hvernig er svo að vera milliriðill?"