Þegar ég var 15 ára var ég ekki mjög töff. Ég var eiginlega andstæða þess, nördinn sem horfði á evróvision, dúxaði á öllum prófum, hlustaði á Patsy Cline, Celine Dion og Billie Holiday, og leiðrétti jafnvel stafsetningar og málfarsvillur á miðum áður en ég sendi svar til baka. Ég veit ekki betur en Lilja systir hafi verið svipuð, allavega, ekki töff. Ég held að jafnvel höfum við ekki þorað að vera við sjálfar að öllu leiti. Við vorum ekkert verri fyrir það, við urðum bara töff seinna meir, þegar við hættum að vera hræddar við okkur sjálfar.

Árný systir brýtur þessa hefð. Jújú, hún er alveg jafnmikið nörd og við vorum, hún horfir aftur og aftur á evrovision, jújú, hún fær góðar einkunnir. En hún er töff. Núna áðan tjáði hún mér að hún væri að fara að taka þátt í söngvakeppni á Hvolsvelli. Spila undir í einu eða tvemur atriðum, og syngja svo eitt lag með hljómsveit fyrir aftan sig. Forvitin spurði ég hvaða lag það væri, og hún svaraði "Stórir strákar fá raflost". Ég veit að hún á eftir að vera flott. Ekki bara afþví að hún er systir mín, heldur afþví að hún þorir að vera hún sjálf. Og það er mega:)
Árný Rún á akkúrat afmæli í dag. Skvísan er 15 ára, og ef ég verð heppin verða einhverjir afgangar af veitingum eftir þegar ég kem austur á laugardag (náttfatapartý aðfaranótt laugardags...)

Marta átti líka afmæli á sunnudaginn og varð 22. Til hamingju með það Marta mín, og einhvern daginn skal ég koma í heimsókn!