Að blogga, eða ekki blogga...

Mér var bent á að ég væri ekki nógu dugleg að blogga. Jú, ég samþykki það alveg:) En ég er samt ekkert hætt! Þið bara kommentið svo lítið:Þ

Ég er ekki rauðhærð. Afhverju finnst fólki ég rauðhærð? Vorum að tala um í sögu hvort við værum afkomendur víkinga, strákurinn við hliðina á mér sagði að við værum flest frá �rlandi og þess vegna væru sumir �slendingar rauðhærðir, um leið og hann leit á hárið á mér! Amma mín er rauðhærð, ekki ég.:)

Annars tókst mér að láta busa roðna í gær... Þannig er málið með þessa sögutíma að sumir busarnir geta ekki haldið augunum opnum. Og í gær sofnaði einn fram á borðið og heillangur tími fór í að tala um hvað ætti að gera við hann (besta tillagan að mínu mati var að láta hann sofa, fara þegar tíminn væri búinn og skilja hann eftir handa næsta kennara...).
Fór svo í myndatöku og geymdi stafinn hans Hjalta á meðan. Stóð busi og horfði á mig og spurði afhverju ég væri með stafinn? Hvort ég hefði stolið honum? Hann var á endanum kominn á þá skoðun að ég gengi um og stæli blindrastöfum! Ég sagði jújú, hvort það sæist ekki á mér hvað ég væri vond, hvort ég væri ekki að gefa honum illt auga og e-ð, og gaurinn segir, jú þú ert líka með mér í sögu! Ég spyr þá aftur hvort hann hafi ekki tekið eftir því hvað ég sé vond alltaf í sögu (meina þá ill, ekki léleg), hvort hann hafi ekki heyrt illkvitnislega hláturinn þegar busarnir sofni og þannig eins og um morguninn! Og þá roðnar businn, það var nebbla hann sem sofnaði...:Þ