Hæ, ég er hér ennþá. Það er þetta með að byrja á hlutunum og klára þá ekki, hefur haldið mér í burtu í tvennum skilningi. A) að byrja að blogga aftur, gera það einu sinni, tvisvar og svo ekki meir, og B) tíminn sem fer í að klára peysuna sem ég er að prjóna á Andra. Eins og mér finnst skemmtilegt að prjóna þá er ýmislegt sem tefur peysugerðina. Almennt líf með tvö börn á heimilinu er það fyrsta. Ég er ekki enn búin að mastera tæknina við að prjóna með barn í fanginu. Þetta er líka í fyrsta sinn sem ég prjóna peysu í karlmannsstærð. Þar sem Andri er frekar herðabreiður (og myndarlegur) maður ákvað ég að hafa peysuna í XL, en þar sem hann er ekki (svo) mikill um sig miðjan er hún prjónuð á prjóna 3,5 í staðinn fyrir 4,5. Og þar lágu mistökin. Það tekur nefnilega lúmskan tíma að prjóna þær aukaumferðir sem þarf. Og svo veit ég ekkert hvort þetta virkar þegar kemur að mynstrinu... En það verður tíminn bara að leiða í ljós!

Um daginn tókum við borðkrókinn í eldhúsinu okkar í gegn. Andri hengdi hilluna sem ég "smíðaði" upp og nú sé ég matreiðslubækurnar mínar í hvert skipti sem ég fer út úr eldhúsi. Auðvitað þýðir þetta að mér dettur miklu oftar í hug að elda eða baka eitthvað "framandi" og skemmtilegt. Ég er ekki alveg eins myndarleg í eldhúsinu og Sigurborg vinkona sem birtir myndir á facebook sem fá mig til að slefa. Ég er heldur ekki eins dugleg og Ragna á ragna.is en það blogg skoða ég reglulega og mæli með. En mér finnst gaman að baka og skreyta kökur.

Í gær varð uppskrift úr bókinni Súkkulaðiást fyrir valinu. Andri gaf mér bókina í jólagjöf fyrstu jólin okkar og það er allt sjúklega girnilegt sem í henni er! Og stúúútfullt af súkkulaði...

Ég fletti í gegnum bókina og stoppaði við titilinn "Brownies með karamellukeim". Eða frekar - ég stoppaði við myndina. Ótrúlegt hvað hindber, súkkulaði og mynta gera góða (og girnilega) mynd. Og fyrir skemmtilega tilviljun átti ég akkúrat passlega mikið súkkulaði uppi í skáp.*

Mér persónulega finnst fátt blandast eins girnilega saman og súkkulaði og smjör. Nema þá kannski smjör og kanill. Eða humar og hvítvín. En þið vitið hvað ég meina.

Í uppskriftinni stendur að kakan eigi að vera í 20-22 mínútur í ofninum. Ég held að hálftími, jafnvel 40 mínútur væru nær lagi því ég þurfti að setja mína aftur inn í ofn. En hvern hefði grunað í sólinni í gær að í rigningunni í dag væri best í heimi að eiga súkkulaðiköku og gott kaffi...

*Passlega mikið súkkulaði er hér skilgreint sem það magn sem er í uppskrift + tveir molar í munn.