Enn á ný, einu sinni enn...

Ég skilaði ritgerð um daginn og fékk umsögnina "skipulega skrifað, sumt prýðilega orðað". Ég er nokkuð viss um að það hafi verið meint sem hrós, svona miðað við einkunina 9, ég ákvað í það minnsta að taka því þannig. Og þá rifjaðist upp fyrir mér að hér í eina tíð hélt ég úti bloggi. Síðustu árin hef ég nefnilega fátt skrifað, eitt og eitt verkefni í söngskólanum og stöðuuppfærslur á Facebook. Í haust dreif ég mig svo aftur í bóklegt nám og hef því þurft að nota lyklaborðið á nýjan leik. Og það er stundum bara drullugaman! Svo ég ákvað að rifja upp gamla takta. Ég gerði reyndar tilraun til þess fyrir að verða tveimur árum, en sú tilraun varð skammlíf. Ég er nefnilega mjög góð í því að byrja á hlutum, ekki eins góð í að fylgja þeim eftir og klára. Þetta sést meðal annars á þeim óteljandi skiptum sem ég segist ætla að koma mér í form, fer út að hlaupa þrisvar i viku, og svo ekkert í þeirri næstu... Eða þegar ég sé prjónauppskrift sem ég bara verð að prjóna, kaupi garn og byrja, fer hratt af stað, sé svo annað girnilegt verkefni og skil það gamla eftir... Ég held að ég sé með þrjár flíkur á prjónunum núna og skrilljón garnhnykla út um allt, eitthvað sem minn heittelskaði pirrar sig stundum á. 

En nú eru próf á næsta leiti, og næsta víst að ég finni mun frekar tíma til að blogga, prjóna, baka og taka til heldur en að lesa undir þau. Svo hér verður líklega líf þangað til 6.maí!