mikið var...

Jájájá, ég er ekki allra duglegasti bloggari þessa dagana... Ég er samt ekki hætt, ég hef bara haft alveg nóg annað að gera! Ég er búin að vinna og vinna og vinna síðustu daga, vikur... Og þegar ég er ekki í vinnunni reyni ég svo að gera eitthvað gagn hér heima, heyskapurinn á fullu þessa dagana. Ég ætlaði samt að vera löngu búin að blogga og dásama nýja Coldplaydiskinn, Speed of Sound. Þvílík snilld! Þessi diskur er búinn að vera í nánast stanslausri spilun hjá mér síðustu tvær vikur. Sérstaklega lag númer 4, Fix You. Það er svo fallegt að ég fer næstum að gráta. Þegar ég heyri það fæ ég svona tilfinningu; Það verður allt í lagi. Jafnvel þó það sé ekkert að. Það verður samt allt í lagi. Flest lögin eru alveg frábær og hin eru mjög góð, svo þetta voru mjög góð kaup!
Það er skrítið hvernig þjóðerni getur haft áhrif á fólk. Íslendingar koma t.d. alltaf helst á mínútunni sem allt lokar og sitja svo næsta hálftímann-klukkutímann eftir lokun, þjóðverjar mæta á mínútunni, og frakkar helst fimm-10 mínútum fyrir fyrirfram ákveðinn tíma. Bæði í morgunmat og kvöldmat. Bretar eru langkurteisastir, Tælendingar snobbaðastir, Íslendingar frekastir, Skandinavarnir eru langmest ligeglad. Ég helti t.d. óvart niður mjólk á Dana um daginn og hann bara hló. Mikið. Kanarnir eru svo margir hverjir bíómyndatýpurnar. Kom t.d. kona um daginn sem lauk hverri einustu setningu með "mam" ("thank you mam, yes mam...). Mér leið illa í lok kvöldsins.
Toppurinn var samt kaninn sem spurði mig " excuse me miss, where is the nighlife in Skógar?" Hann fékk einfalt svar, "there is no nightlife in Skógar..."